Ба тавба ҳар ки зи як қатра ӣ шароби гузашт

به توبه هر که ز یک قطره ی شراب گذشت

Тавонад аз сари олам чу офтоби гузашт

تواند از سر عالم چو آفتاب گذشت

зи файзи бодаи парастӣ , ғами ҷаҳон бар мо

ز فیض باده پرستی، غم جهان بر ما

Сабки рикобтар аз мавҷ рӯй оби гузашт

سبک رکاب تر از موج روی آب گذشت

Чаҳ дидӣ аз чамани рӯзгор чун бодом ?

چه دیدی از چمن روزگار چون بادام؟

Чунин ки умри ту аз ғофилӣ ба хоби гузашт

چنین که عمر تو از غافلی به خواب گذشت

Дилами зи тарки алойиқ халос шуд аз ғам

دلم ز ترک علایق خلاص شد از غم

Ба ҳеҷу пучи азин баҳр чун ҳубоби гузашт

به هیچ و پوچ ازین بحر چون حباب گذشت

Хабар надорам азин варта , ин қадар донам

خبر ندارم ازین ورطه، این قدر دانم

Ки мавҷи реги биёбонам аз рикоби гузашт

که موج ریگ بیابانم از رکاب گذشت

Чу дид ҳоли ман , аз куштанам пушаймон шуд

چو دید حال من، از کشتنم پشیمان شد

Чу оташ омад ва аз шарми ҳамчуи оби гузашт

چو آتش آمد و از شرم همچو آب گذشت

Салим ҳеҷ нашуд дар ҷаҳон ба ман равшан

سلیم هیچ نشد در جهان به من روشن

Чу барқи умри ман аз бас ба изтироби гузашт

چو برق عمر من از بس به اضطراب گذشت