Дар гулистони ҷаҳон ҳар мурғи нолон худ аст

در گلستان جهان هر مرغ نالان خود است

Ҳар гулии дармонда ӣ ҳоли парешон худ аст

هر گلی درمانده ی حال پریشان خود است

Осмонро хуш намеояд , ғами моро махӯр

آسمان را خوش نمی آید، غم ما را مخور

Ҳар ки бо мо дӯст гардад , душмани ҷон худ аст

هر که با ما دوست گردد، دشمن جان خود است

Нест аз рӯй тараб чун мавҷ май хандиданам

نیست از روی طرب چون موج می خندیدنم

Хандаам чун ғунча бар чоки гиребон худ аст

خنده ام چون غنچه بر چاک گریبان خود است

Подшоҳонро агар бошад ғурурӣ , давр нест

پادشاهان را اگر باشد غروری، دور نیست

Ҳар киро мӯрии баради фармон , сулаймон худ аст

هر که را موری برد فرمان، سلیمان خود است

Ризқ ҳамчун тӯша ӣ раҳ ҳар касеро ҳамраҳ аст

رزق همچون توشه ی ره هر کسی را همره است

Бар сар хон шаҳони дарвеши меҳмон худ аст

بر سر خوان شهان درویش مهمان خود است

Дар таҷарруд нест дилро ҳоҷати таклифи ишқ

در تجرد نیست دل را حاجت تکلیف عشق

Заҳмат эй раҳзани макаш , девонаи урён худ аст

زحمت ای رهزن مکش، دیوانه عریان خود است

Ҷом май дар каф , нигоҳӣ мекунад бар лолаи зор

جام می در کف، نگاهی می کند بر لاله زار

наметавон донист дар фикри шаҳидон худ аст

می توان دانست در فکر شهیدان خود است

Ошиқ аз паҳлавии дил доим кашад заҳмати салим

عاشق از پهلوی دل دایم کشد زحمت سلیم

Ҳамчуи ғунчаи захмҳои мо зи пайкон худ аст

همچو غنچه زخم های ما ز پیکان خود است