Аз бас ки талхкоми азин нотавони гузашт

از بس که تلخکام ازین ناتوان گذشت

Охир эй тири ту аз устихони гузашт

آخر همای تیر تو از استخوان گذشت

Поем зи кӯй ӯ чаҳ аҷабгар бурӣда шуд

پایم ز کوی او چه عجب گر بریده شد

То кӣ ба рӯй шиша ӣ дилҳо тавон гузашт ?

تا کی به روی شیشه ی دل ها توان گذشت؟

Гуфтам ҳазари зи нола ӣ ман кун , фалак накард

گفتم حذر ز ناله ی من کن، فلک نکرد

Акнӯн дигар чаҳ суд ки тир аз камони гузашт

اکنون دگر چه سود که تیر از کمان گذشت

Имшаби зи шеванӣ ки кашиданд булбулон

امشب ز شیونی که کشیدند بلبلان

Пиндоштам ба боғи магари боғбони гузашт

پنداشتم به باغ مگر باغبان گذشت

Аз бас ки хӯрд хӯни шаҳидони ишқ ро

از بس که خورد خون شهیدان عشق را

Кори замини кӯии ту аз осмони гузашт

کار زمین کوی تو از آسمان گذشت

Аз шуғл ишқ нест сари куфру дайни маро

از شغل عشق نیست سر کفر و دین مرا

Дигари салими кори ман аз ин ва он гузашт

دیگر سلیم کار من از این و آن گذشت