Маро кӣ аз сабуӣ мегзир аст

مرا کی از سبوی می گزیر است

Ки дар рӯзи хуморам дастгир аст

که در روز خمارم دستگیر است

Ба нома чун нивисам рози дил ро

به نامه چون نویسم راز دل را

Ҳадисами шуълау коғаз ҳарир аст

حدیثم شعله و کاغذ حریر است

Дили девонае дар банд дорам

دل دیوانه ای در بند دارم

Нафас дар синаам занҷир шер аст

نفس در سینه ام زنجیر شیر است

зи савдои дилам ӯро зиён нест

ز سودای دلم او را زیان نیست

Надонам аз чаҳ зулфаши шона гир аст

ندانم از چه زلفش شانه گیر است

Ғанӣ хўшдл шавад аз марги муҳтоҷ

غنی خوشدل شود از مرگ محتاج

Чу мерад ташнае , ид ғадир аст

چو میرد تشنه ای، عید غدیر است

Салими анфос ӯ таъсир дорад

سلیم انفاس او تأثیر دارد

Насими субҳ , фарзанди ду пер аст

نسیم صبح، فرزند دو پیر است