Айём баҳорасту гулӣ дар чаманам нест

ایام بهار است و گلی در چمنم نیست

Ъушрати ҳама ҷо ҳаст , дар онҷо ки манам нест

عشرت همه جا هست، در آنجا که منم نیست

Оташ ба бисоти афкандами гармии оҳӣ

آتش به بساط افکندم گرمی آهی

Ғайр аз пари парвонаи гул анҷуманам нест

غیر از پر پروانه گل انجمنم نیست

Дар кишвари мо ҳодисаро даст дароз аст

در کشور ما حادثه را دست دراز است

Шодам ки ба ғурбати хабарӣ аз ватанам нест

شادم که به غربت خبری از وطنم نیست

Бар рӯй касе дар магушо хона ӣ худ ро

بر روی کسی در مگشا خانه ی خود را

Садбор агар дӯст бигӯед ки манам , нест !

صدبار اگر دوست بگوید که منم، نیست!

Аъзои ман аз доғи ту бо меҳр ва нишон аст

اعضای من از داغ تو با مهر و نشان است

Ҳар узв ки бедоғ ту бошад з танам нест

هر عضو که بی داغ تو باشد ز تنم نیست

Ошуфтаи баёни ҳамчуи салимам , агар аҳбоб

آشفته بیان همچو سلیمم، اگر احباب

Доранд сухан бар сухани ман , суханам нест

دارند سخن بر سخن من، سخنم نیست