Чанд бошам з дар дайри Муғони давр , бас аст

چند باشم ز در دیر مغان دور، بس است

Ин қадари сабр ки кардам ман махмур бас аст

این قدر صبر که کردم من مخمور بس است

эй сулаймон , чаҳ ба хайлу ҳишмат май нозӣ

ای سلیمان، چه به خیل و حشمت می نازی

Дар шикасти ту камар бастан як мӯр бас аст

در شکست تو کمر بستن یک مور بس است

Тӯша ӣ роҳи гулистон май гулгуни кофии сет

توشه ی راه گلستان می گلگون کافی ست

Борбардори дили мо хари тнбўр басаст !

باربردار دل ما خر طنبور بس است!

Раҳмӣ эй ахтари толеъ ки дигар тоб намонад

رحمی ای اختر طالع که دگر تاب نماند

Бар дилам чанд зании неш чу занбӯр бас аст

بر دلم چند زنی نیش چو زنبور بس است

Кӣмёӣ ба аз афюн набӯд перон ро

کیمیایی به از افیون نبود پیران را

Шоҳиди ин суханами филфилу кофур бас аст

شاهد این سخنم فلفل و کافور بس است

Гӯшае гир ба Кашмӣри салим ва биншин

گوشه ای گیر به کشمیر سلیم و بنشین

Рафтан ва омадан агарау Лоҳур бас аст

رفتن و آمدن اگره و لاهور بس است