эй тозаи рӯ , зи захми хаданги ту доғи мо

ای تازه رو، ز زخم خدنگ تو داغ ما

Аз равғани камони ту равшани чароғи мо

از روغن کمان تو روشن چراغ ما

Бо накҳати ту суҳбат мо даргирифта аст

با نکهت تو صحبت ما درگرفته است

эй коши буи гул нахурд бар димоғи мо

ای کاش بوی گل نخورد بر دماغ ما

Розии ҷунуни мо ба гиребон пора нест

راضی جنون ما به گریبان پاره نیست

Аз чок сина шуд гули сад барг , доғи мо

از چاک سینه شد گل صد برگ، داغ ما

Дар ишқи ҳаргиз аз дили мо оҳи сар назд

در عشق هرگز از دل ما آه سر نزد

Ойӣнаем ва дӯд надорад чароғи мо

آیینه ایم و دود ندارد چراغ ما

Огоҳ нест Хизри зи аҳволи мо салим

آگاه نیست خضر ز احوال ما سلیم

Анқо куҷост то ба ту гуяд суроғи мо

عنقا کجاست تا به تو گوید سراغ ما