Дар қафаси рафта чу қамарии чаман аз ёди маро

در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا

Беҳтар аз сарв буд сояи сайёди маро

بهتر از سرو بود سایهٔ صیاد مرا

Ҳамнишин , заъфи ман афзӯн шавад аз сайри чаман

همنشین، ضعف من افزون شود از سیر چمن

Бохабар бош ки ногуҳи набарди боди маро !

باخبر باش که ناگه نبرد باد مرا!

Ба иёдат наравад бар сари бемор , аҷал

به عیادت نرود بر سر بیمار‌، اجل

Дӯстӣ нест агар ёр кунад ёди маро

دوستی نیست اگر یار کند یاد مرا

Сарнавиштам чаҳ ба кораст чу медонам кор

سرنوشتم چه به کار است چو می‌دانم کار

Нестам Тифл ки сархат диҳад устоди маро

نیستم طفل که سرخط دهد استاد مرا

Нест афсӯси чароғӣ ки намояди равшан

نیست افسوس چراغی که نماید روشن

Ки дарин хонаи торик чаҳ афтод маро

که درین خانهٔ تاریک چه افتاد مرا

Дами обӣ ки ҷаҳони қисмат ман кард салим

دم آبی که جهان قسمت من کرد سلیم

Гуҳ ба банголаи барад , гоҳ ба Бағдоди маро

گه به بنگاله برد، گاه به بغداد مرا