Шабами ин равшанӣ каз оҳи дидаи сет

شبم این روشنی کز آه دیده ست

Куҷо аз шамъи меҳру моҳи дидаи сет

کجا از شمع مهر و ماه دیده ست

Хазони рӯ бар дар боғ ки орад ?

خزان رو بر در باغ که آرد؟

Ки девори марои кӯтоҳи дидаи сет

که دیوار مرا کوتاه دیده ست

Ғам аз вайронӣ олам надорад

غم از ویرانی عالم ندارد

Гадои ин шеваро аз шоҳи дидаи сет

گدا این شیوه را از شاه دیده ست

Нашуд бар тахти ширини коми Юсуф

نشد بر تخت شیرین کام یوسف

зи баси талхии зи оби чоҳи дидаи сет

ز بس تلخی ز آب چاه دیده ست

з шодӣ нест дар манзили қарорам

ز شادی نیست در منزل قرارم

Ки қосиди ёрро дар роҳи дидаи сет

که قاصد یار را در راه دیده ست

Салим аз он чароғаши гашти равшан

سلیم از آن چراغش گشت روشن

Ки ойӣна ба он рӯ , моҳи дидаи сет

که آیینه به آن رو، ماه دیده ست