Муқӣми кӯии ишқ аз қайд ҳар таклиф озод аст

مقیم کوی عشق از قید هر تکلیف آزاد است

Ба дасти Тифл , фармони сулаймони коғаз бод аст

به دست طفل، فرمان سلیمان کاغذ باد است

Ба давлат чун ғуломони аҳли сӯрати ин лақаб доданд

به دولت چون غلامان اهل صورت این لقب دادند

Вагарнаи ном ӯ дар олами манӣ худодод аст

وگرنه نام او در عالم منی خداداد است

Барои дилхарошӣ дар муҳаббат нохунӣ дорам

برای دلخراشی در محبت ناخنی دارم

зи асбоби ду олам , тешае дар даст Фарҳод аст

ز اسباب دو عالم، تیشه ای در دست فرهاد است

Пас аз мурдани магар бар хок ман уфтад гузор ӯ

پس از مردن مگر بر خاک من افتد گذار او

Марои сад маслиҳат дар марг ҳамчун хоб сайёд аст

مرا صد مصلحت در مرگ همچون خواب صیاد است

Чунонам хоки ин гулзор домангир гардӣда сет

چنانم خاک این گلزار دامنگیر گردیده ست

Ки мавҷи сабза бар пои дилами занҷир фӯлод аст

که موج سبزه بر پای دلم زنجیر فولاد است

Салим аз даврӣ ӯ ончунон дар боғи дилгирам

سلیم از دوری او آنچنان در باغ دلگیرم

Ки барги беди пиндорӣ ба фарқами теғ ҷаллод аст

که برگ بید پنداری به فرقم تیغ جلاد است