Он қадари сӯзӣ ки хоҳад шуъла бо оҳ ман аст

آن قدر سوزی که خواهد شعله با آه من است

Ҳар зари доғӣ ки дорад ишқ , тнхўоаҳ ман аст

هر زر داغی که دارد عشق، تنخواه من است

Дар ҷигар обам намонда , гиряро сомон куҷост

در جگر آبم نمانده، گریه را سامان کجاست

Остинамтар зи нанги дасти кӯтоҳ ман аст

آستینم تر ز ننگ دست کوتاه من است

Наргисӣ бар раҳгузор хеш дидам , сӯхтам

نرگسی بر رهگذار خویش دیدم، سوختم

Нўғзоли ман ҳамоно чашм бар роҳ ман аст

نوغزال من همانا چشم بر راه من است

Нест озодии насиби ман , ки ҳарҷо май рӯм

نیست آزادی نصیب من، که هرجا می روم

Банду занҷирам чу фили масти ҳамроҳ ман аст

بند و زنجیرم چو فیل مست همراه من است

Бас ки ихвонанд чун Юсуф ба ман номеҳрбон

بس که اخوانند چون یوسف به من نامهربان

Гург ҳамчун посбонон бар сари чоҳ ман аст

گرگ همچون پاسبانان بر سر چاه من است

Эҳтиёҷам нест бар шоҳони олам чун салим

احتیاجم نیست بر شاهان عالم چون سلیم

Дар ҷаҳон ҳарҷо ки дарвешӣ буд , шоҳ ман аст

در جهان هرجا که درویشی بود، شاه من است