Нишон ҳастӣ ман чун ҳубоб перҳан аст

نشان هستی من چون حباب پیرهن است

зи заъф , банди қабои ман остин ман аст

ز ضعف، بند قبای من آستین من است

Макун зи соя ӣ девори хеши моро давр

مکن ز سایه ی دیوار خویش ما را دور

Ки ошиёна ӣ мо чашми захми ин чаман аст

که آشیانه ی ما چشم زخم این چمن است

Дилам ба синаи зи осеби нафас эмин нест

دلم به سینه ز آسیب نفس ایمن نیست

Ки гурги Юсуфи моро дарун перҳан аст

که گرگ یوسف ما را درون پیرهن است

Чигуна дар сафи мардони ишқ пой наҳй

چگونه در صف مردان عشق پای نهی

Ки ҷони азизи туро чун чароғи бева зан аст

که جان عزیز ترا چون چراغ بیوه زن است

Ҳамеша чашми бадӣ дар қафоӣ худ дорем

همیشه چشم بدی در قفای خود داریم

Ғубори қофила ӣ мо зи хок роҳзан аст

غبار قافله ی ما ز خاک راهزن است

Чу нест нағма исозӣ , шароб натавон хӯрд

چو نیست نغمه ی سازی، شراب نتوان خورد

Ки нони хушк ба аз оби хушки ҳарф ман аст

که نان خشک به از آب خشک حرف من است

Чаҳ ганҷҳо ки нисори сухан шаҳон карданд

چه گنج ها که نثار سخن شهان کردند

Агар замона дигар шуд , сухани ҳамон сухан аст

اگر زمانه دگر شد، سخن همان سخن است

Салим , завқ хамӯшӣ марои зи кори андохт

سلیم، ذوق خموشی مرا ز کار انداخت

Дилами зи қатъи нафаси ҳамчуи далв берасан аст

دلم ز قطع نفس همچو دلو بی رسن است