Қисса ӣ Мансурро сар карда аст

قصه ی منصور را سر کرده است

Бози сӯфӣ аз куҷо бар карда аст

باز صوفی از کجا بر کرده است

Хор дар даъвии забонро тез кард

خار در دعوی زبان را تیز کرد

Гӯши худро гул азон кар карда аст

گوش خود را گل ازان کر کرده است

Шуд дигар арзони матоъи бихўдӣ

شد دگر ارزان متاع بیخودی

Корвони буии гул сар карда аст

کاروان بوی گل سر کرده است

Шӯхи чашмиҳои хубон ҳам балост

شوخ چشمی های خوبان هم بلاست

Ханда ӣ гули абрро тар карда аст

خنده ی گل ابر را تر کرده است

Пеши зоҳид тавба кардам аз шароб

پیش زاهد توبه کردم از شراب

Содаи лавҳии байн ки бовар карда аст

ساده لوحی بین که باور کرده است

Суҳбат покон набошад бе асар

صحبت پاکان نباشد بی اثر

Риштаро ҳамвор , гавҳар карда аст

رشته را هموار، گوهر کرده است

Шиква ӣ ман нест аз раҳзани салим

شکوه ی من نیست از رهزن سلیم

Ончӣ бо ман карда , раҳбар карда аст

آنچه با من کرده، رهبر کرده است