Ҳар куҷои ҳарф ту ояд ба миён , гул гӯш аст

هر کجا حرف تو آید به میان، گل گوش است

Ҳамаи тани шамъ забонаст , вале хомӯш аст

همه تن شمع زبان است، ولی خاموش است

Субҳдами булбули шӯридаи куҷо , хоби куҷо

صبحدم بلبل شوریده کجا، خواب کجا

Бигзоред ки аз накҳати гул биҳуш аст

بگذارید که از نکهت گل بیهوش است

Нест чашмӣ ки з оҳам набӯд ашк олуд

نیست چشمی که ز آهم نبود اشک آلود

Дӯди ғмхонаҳ ӣ мо навҳагар хомӯш аст

دود غمخانه ی ما نوحه گر خاموش است

Дар кафамгар дарме ҳаст чаҳ донам з куҷост

در کفم گر درمی هست چه دانم ز کجاست

Рақами сикка ӣ анъоми ҷаҳон мағшуш аст

رقم سکه ی انعام جهان مغشوش است

Ҳеҷ кас нест ки аз ҳирс нахурда сети фиреб

هیچ کس نیست که از حرص نخورده ست فریب

Ҳамчуи наргиси ҳамаро ҳалқа ӣ зар дар гӯш аст

همچو نرگس همه را حلقه ی زر در گوش است

Беҳтарини гавҳари ганҷина ӣ ҳастӣ сухан аст

بهترین گوهر گنجینه ی هستی سخن است

Гар сухан ҷон набӯд , мурда чаро хомӯшаст ?

گر سخن جان نبود، مرده چرا خاموش است؟

Қадрдонии зи ҳарифон чу намонда сети салим

قدردانی ز حریفان چو نمانده ست سلیم

Ба навозиш чу сабуи дасти худам бар дӯш аст

به نوازش چو سبو دست خودم بر دوش است