эй ниҳодаи ҳасанро бртоқ аз абрӯии баланд

ای نهاده حسن را برطاق از ابروی بلند

Бастаи дасти олимиро бо ду гесуии баланд

بسته دست عالمی را با دو گیسوی بلند

Ҷазба ӣ кӯии хроботм агар гаштии рафиқ

جذبه ی کوی خراباتم اگر گشتی رفیق

Чун кабӯтар мезадам аз каъбаи ёҳуии баланд

چون کبوتر می زدم از کعبه یاهوی بلند

Гуфтугӯии зулф ӯ эй дил чу хоҳӣ сар кунӣ

گفتگوی زلف او ای دل چو خواهی سر کنی

Номи бурдан эҳтиёҷӣ нест : ҳиндӯии баланд !

نام بردن احتیاجی نیست: هندوی بلند!

Бенасибам карда ҳиммат аз муроди рӯзгор

بی نصیبم کرده همت از مراد روزگار

Дар камандам кӯтаҳӣ омад зи бозуии баланд

در کمندم کوتهی آمد ز بازوی بلند

Ҳосили дунё ба ҳиммати дрнёмизди салим

حاصل دنیا به همت درنیامیزد سلیم

намеравад оби равони душвор дар ҷӯии баланд

می رود آب روان دشوار در جوی بلند