Ҳамла ӣ шавқи ту ғофилро дил огоҳ дод

حمله ی شوق تو غافل را دل آگاه داد

Ғорати ишқи ту дарвешӣ ба ёд шоҳ дод

غارت عشق تو درویشی به یاد شاه داد

Ғайри доғ аз ҳосили дунёи насиб мо нашуд

غیر داغ از حاصل دنیا نصیب ما نشد

Ҳамчуи моҳии хуши зарии моро ҷаҳон тнхўоаҳ дод

همچو ماهی خوش زری ما را جهان تنخواه داد

Бигузар аз пастӣ , агар дории баландӣ дар назар

بگذر از پستی، اگر داری بلندی در نظر

Роҳ бар миъроҷи Юсуфро ҷаҳон аз чоҳ дод

راه بر معراج یوسف را جهان از چاه داد

Дар миёни абётро кӣ фосила аз мисра аст

در میان ابیات را کی فاصله از مصرع است

Фоли Ширози марои девони ҳофиз роҳ дод

فال شیراز مرا دیوان حافظ راه داد

Дар мақоми ишқ , дилро аз алойиқ пок кун

در مقام عشق، دل را از علایق پاک کن

Бо намад ойӣнаро натавон ба даст шоҳ дод

با نمد آیینه را نتوان به دست شاه داد

Фурсати ислоҳи кор худ нашуд моро салим

فرصت اصلاح کار خود نشد ما را سلیم

Умр , моро ҳамчуи сӯзани ришта ӣ кӯтоҳ дод

عمر، ما را همچو سوزن رشته ی کوتاه داد