Намояди хирмани озодагон чун ранги коҳӣ ро

نماید خرمن آزادگان چون رنگ کاهی را

зи чашми барқ ҳамчун доғ андозад сиёҳӣ ро

ز چشم برق همچون داغ اندازد سیاهی را

Ҷаҳон аз май парастӣ чун харобам метавонад кард ?

جهان از می‌پرستی چون خرابم می‌تواند کرد؟

Чаҳ нуқсонаст агар ронад касе дар оби моҳиро ?

چه نقصان است اگر راند کسی در آب ماهی را؟

Баландии пасти фитратро ба андаки мояи дунёст

بلندی پست فطرت را به اندک مایهٔ دنیاست

Ки миъроҷии сет ҳар шохи гё , мурғони чоҳӣ ро

که معراجی‌ست هر شاخ گیا، مرغان چاهی را

Илоҳии оташӣ дар хонаи мурғ чаман уфтад !

الهی آتشی در خانهٔ مرغ چمن افتد!

Ки шохи гули зи сари бигузоради ин соҳиби кулоҳӣ ро

که شاخ گل ز سر بگذارد این صاحب‌کلاهی را

Дилам то хуфтагони анҷуманро дид , ме донад

دلم تا خفتگان انجمن را دید، می‌داند

Ки гиря аз барои чист шамъи субҳгоҳӣ ро

که گریه از برای چیست شمع صبحگاهی را

Ба меҳри осмон эмин машав кин шаҳна дар охир

به مهر آسمان ایمن مشو کاین شحنه در آخر

Кунад курсии зери дор , тахти подшоҳӣ ро

کند کرسی زیر دار، تخت پادشاهی را

Ба тарафи ҷӯйбор аз рақс натавон манъ ӯ кардан

به طرف جویبار از رقص نتوان منع او کردن

Ки маъшӯқи хуши овозӣ ба дасти афтодаи моҳӣ ро

که معشوق خوش‌آوازی به دست افتاده ماهی را

Салими аҳли суханро безабонӣ айб ме бошад

سلیم اهل سخن را بی‌زبانی عیب می‌باشد

Ки воҷибтар з ҳар чизаст шамшерӣ , сипоҳӣ ро

که واجب‌تر ز هر چیز است شمشیری، سپاهی را