Чашмати зи нози баста ба назораи роҳ ро

چشمت ز ناز بسته به نظاره راه را

Занҷир кардааст зи мижгони нигоҳ ро

زنجیر کرده است ز مژگان نگاه را

Кард аз ҳиҷоби ҳасани ту Юсуфи зи баси арақ

کرد از حجاب حسن تو یوسف ز بس عرق

Аз саргузашти об чу фаввораи чоҳ ро

از سرگذشت آب چو فواره چاه را

Дар ҳинди сӯхти шавқи камарҳои нозукам

در هند سوخت شوق کمرهای نازکم

Перон хуранд ҳасрати мӯии сиёҳ ро

پیران خورند حسرت موی سیاه را

Корам чу гирдбод буд хок бехтан

کارم چو گردباد بود خاک بیختن

Гум кардаам ба бодия ӣ шавқ , роҳ ро

گم کرده ام به بادیه ی شوق، راه را

Дар роҳи шавқам аз маи канъон хабар куҷост

در راه شوقم از مه کنعان خبر کجاست

Маҷнӯн ӯ на чоҳи шиносад на моҳ ро

مجنون او نه چاه شناسد نه ماه را

Чун тарк сар кунанд касоне ки баста анд

چون ترک سر کنند کسانی که بسته اند

Зери гулӯии хеш чун шоҳини кулоҳро ?

زیر گلوی خویش چون شاهین کلاه را؟

Андешаи рӯзи ҳашари з мастӣ макун салим

اندیشه روز حشر ز مستی مکن سلیم

Узрӣ басаст пеши карямони гуноҳ ро

عذری بس است پیش کریمان گناه را