Ишқи дилҳоро ба он зулф чу сунбул ме диҳад

عشق دل‌ها را به آن زلف چو سنبل می‌دهد

Зулф чун дилгир мегардад , ба кокул ме диҳад

زلف چون دلگیر می‌گردد، به کاکل می‌دهد

Гули шкФт ва дар чамани бозори савдо гарм шуд

گل شکفت و در چمن بازار سودا گرم شد

Боғбони соғари з мо мегирад ва гул ме диҳад

باغبان ساغر ز ما می‌گیرد و گل می‌دهد

Ҳамчуи мисатон ҳар нафаси ҷомии з рӯй дӯстӣ

همچو مستان هر نفس جامی ز روی دوستی

Гули з гул мегираду булбул ба булбул ме диҳад

گل ز گل می‌گیرد و بلبل به بلبل می‌دهد

Ишқ гуяд бо ту дорам корҳо дар вақти марг

عشق گوید با تو دارم کارها در وقت مرگ

Мавҷи дарёи ваъдаи моро бар сар пул ме диҳад

موج دریا وعده ما را بر سر پل می‌دهد

Сӯрат чинаст пиндоринигор мо салим

صورت چین است پنداری نگار ما سلیم

Ҳар нигоҳи гарм ӯ ёд аз тағофул ме диҳад

هر نگاه گرم او یاد از تغافل می‌دهد