Беқароронгар зи кӯй ӯ бурун гомӣ ниҳанд

بی قراران گر ز کوی او برون گامی نهند

Пеши пои хештан аз нақши по домӣ ниҳанд

پیش پای خویشتن از نقش پا دامی نهند

Бедилонро тоқат бӯсидан маъшӯқ нест

بیدلان را طاقت بوسیدن معشوق نیست

Май раванд аз худ агар лаб бар лаб ҷомӣ ниҳанд

می روند از خود اگر لب بر لب جامی نهند

Глрхон сдбўсаҳ мебахшанд ва онро ном нест

گلرخان صدبوسه می بخشند و آن را نام نیست

Ин қадари миннат чаро бар мо з дашномӣ ниҳанд

این قدر منت چرا بر ما ز دشنامی نهند

Зоҳидии софӣ дилам гӯйанду риндони дрднўш

زاهدان صافی دلم گویند و رندان دردنوش

Чун ғуломон ҳар куҷо рафтам маро номӣ ниҳанд

چون غلامان هر کجا رفتم مرا نامی نهند

Ъшқбозонро нишони афсари шоҳии салим

عشقبازان را نشان افسر شاهی سلیم

Он қадар набӯд ки сар бар пой хўдкомӣ ниҳанд

آن قدر نبود که سر بر پای خودکامی نهند