Чашми хуишонро ҳасад аз бас ба давлат шӯр кард

چشم خویشان را حسد از بس به دولت شور کرد

Шуд чу Юсуфи подшоҳ , аввали падарро кӯр кард !

شد چو یوسف پادشاه، اول پدر را کور کرد!

Ҳар куҷои девонае бардошти сангӣ дар хто

هر کجا دیوانه ای برداشت سنگی در ختا

Орзӯии сайри чинии хона ӣ фағфур кард

آرزوی سیر چینی خانه ی فغفور کرد

Осмони ин базми пари ошӯбро он мутриб аст

آسمان این بزم پر آشوب را آن مطرب است

Каз сари баҳроми чубин , коса ӣ тнбўр кард

کز سر بهرام چوبین، کاسه ی طنبور کرد

Хасми могар оҷизи афтодаи сет , мо ҳам оҷизем

خصم ما گر عاجز افتاده ست، ما هم عاجزیم

Донаи натавонади нигоҳ аз бими сӯй мӯр кард

دانه نتواند نگاه از بیم سوی مور کرد

Кӯчау бозор аз ҷӯши тамошое пар аст

کوچه و بازار از جوش تماشایی پر است

Ин ҳамаи ғавғои муҳаббат бар сар Мансур кард

این همه غوغا محبت بر سر منصور کرد

Май занами оташ бар он аз оҳ то фориғ шавам

می زنم آتش بر آن از آه تا فارغ شوم

Нӯки мижгони ту дилро хона ӣ занбӯр кард

نوک مژگان تو دل را خانه ی زنبور کرد

Аз гулу сунбул ба корам нест ин ошуфтагӣ

از گل و سنبل به کارم نیست این آشفتگی

Бо дили ман ҳарчӣ кард , он наргис махмур кард

با دل من هرچه کرد، آن نرگس مخمور کرد

Нест чандон хок дар олам ки ман барсар кунам

نیست چندان خاک در عالم که من برسر کنم

Дар харобии бас ки тӯфони сиришкам шӯр кард

در خرابی بس که طوفان سرشکم شور کرد

Хўшдлии ҳаргиз ба наздикам намеояд салим

خوشدلی هرگز به نزدیکم نمی آید سلیم

Гардиши айёмам аз ҳам суҳбатон то давр кард

گردش ایامم از هم‌صحبتان تا دور کرد