То аз қабули ишқ , сухани баҳра манд шуд

تا از قبول عشق، سخن بهره مند شد

Ҳар байти мо китоба ӣ тоқ баланд шуд

هر بیت ما کتابه ی طاق بلند شد

Дастӣ ки буд шикваи зи кӯтоҳиаш маро

دستی که بود شکوه ز کوتاهی اش مرا

Охир ба сайд чун ту Ғаззолӣ каманд шуд

آخر به صید چون تو غزالی کمند شد

Аз чашми захми фақр ки умраши дарози бод

از چشم زخم فقر که عمرش دراز باد

Кошонаам сиёҳи зи дӯд сапанд шуд

کاشانه ام سیاه ز دود سپند شد

Абри баҳори басти зи сарчашмаи об ро

ابر بهار بست ز سرچشمه آب را

Захмӣ ки дошт ҷӯии чаман , хушк банд шуд

زخمی که داشت جوی چمن، خشک بند شد

Ҳамчун сапанд , дона ӣ мо оҳ ме кашад

همچون سپند، دانه ی ما آه می کشد

Ҳарҷо ҳадиси абри баҳорӣ баланд шуд

هرجا حدیث ابر بهاری بلند شد

Захмӣ ки умри гашти марои сарфи он салим

زخمی که عمر گشت مرا صرف آن سلیم

Гуфтам ки дардманд шавад , ҳарза ханд шуд

گفتم که دردمند شود، هرزه خند شد