Гул ба ғифлати зи гулистон ҷаҳон бархезад

گل به غفلت ز گلستان جهان برخیزد

Ғунча аз хоб дар айём хазон бархезад

غنچه از خواب در ایام خزان برخیزد

Гар сабк май рӯм аз базми ту берун чаҳ аҷаб

گر سبک می روم از بزم تو بیرون چه عجب

Гирд ҳар тавр ки бинишаст чунон бархезад

گرد هر طور که بنشست چنان برخیزد

Ҷисми хокии сети ғуборӣ ки миёни ман ва ӯст

جسم خاکی ست غباری که میان من و اوست

эй хуши он лаҳза ки он ҳам з миён бархезад

ای خوش آن لحظه که آن هم ز میان برخیزد

Гар лаби ташна ӣ худро ба лаби ҷӯии нуҳум

گر لب تشنه ی خود را به لب جوی نهم

Дӯд чун ашки ман аз об равон бархезад

دود چون اشک من از آب روان برخیزد

Дорад эй дӯсти зи ту шиква ӣ бисёр салим

دارد ای دوست ز تو شکوه ی بسیار سلیم

Вой агар меҳр хамӯшӣ з даҳон бархезад

وای اگر مهر خموشی ز دهان برخیزد