Ишқ дар ҳарҷо ниқоб аз рӯй зебо ме кашад
عشق در هرجا نقاب از روی زیبا میکشد
Серумаи ёқӯб дар чашм Зулайхо ме кашад
سرمهٔ یعقوب در چشم زلیخا میکشد
Хоби мастӣ ҳар дамаши таклиф болин ме кунад
خواب مستی هر دمش تکلیف بالین میکند
Хуши баҳорӣ бар рухи мурғон дебо ме кашад
خوش بهاری بر رخ مرغان دیبا میکشد
Ҳаркасиро аз мақомӣ поя мегардад баланд
هرکسی را از مقامی پایه میگردد بلند
Дар ҳавои қомат ӯ , сарв боло ме кашад
در هوای قامت او، سرو بالا میکشد
Водӣ ифшоанд ба маҷнӯни остин аз гирдбод
وادی افشاند به مجنون آستین از گردباد
Чун ба роҳи шавқи хорӣ аз каф по ме кашад
چون به راه شوق خاری از کف پا میکشد
Зар касе бо худ ба зери хоки ҷузи қоруни набард
زر کسی با خود به زیر خاک جز قارون نبرد
Ин суханро гул ба гӯши аҳл дунё ме кашад
این سخن را گل به گوش اهل دنیا میکشد
Ҳаркии умед мудово дорад аз он лаби салим
هرکه امید مداوا دارد از آن لب سلیم
Домани чоки дил аз даст масеҳо ме кашад
دامن چاک دل از دست مسیحا میکشد