Май ҳароми мӯҳтасиби бодо ки бемо мехӯрд !

می حرام محتسب بادا که بی‌ما می‌خورد!

Дорад оби зиндагӣ чун Хизр ва танҳо ме хӯрд

دارد آب زندگی چون خضر و تنها می‌خورد

Гар насимӣ бар бисоти ъушрат мо бугзарад

گر نسیمی بر بساط عشرت ما بگذرد

Шишаҳо бар икдгр чун мавҷ дарё ме хӯрд

شیشه‌ها بر یکدگر چون موج دریا می‌خورد

намешавам маст аз дар майхона ҳргаҳ бигузарам

می‌شوم مست از در میخانه هرگه بگذرم

Ҳамчуи шохи гул , дилами об аз каф по ме хӯрд

همچو شاخ گل، دلم آب از کف پا می‌خورد

Аз парешоне набошад изтироби ошиқон

از پریشانی نباشد اضطراب عاشقان

Шуъла гар ларзад , напиндорӣ ки сармо мехӯрд !

شعله گر لرزد، نپنداری که سرما می‌خورد!

Ҳарф бо ҳарфи ошно гар шуд , ҷадал дар кор нест

حرف با حرف آشنا گر شد، جدل در کار نیست

Даст бӯсӣ кун ба ёрон , по чу бар по ме хӯрд

دست‌بوسی کن به یاران، پا چو بر پا می‌خورد

Дида будӣ ҳаргиз эй зоҳид май гулгун ба хоб ?

دیده بودی هرگز ای زاهد می گلگون به خواب؟

Ҳарки бо мо мешавад ҳамроҳ , ин ҳо ме хӯрд

هرکه با ما می‌شود همراه، این‌ها می‌خورد

Бас ки афтодаи сет дар кори ҷаҳони коҳили салим

بس که افتاده‌ست در کار جهان کاهل سلیم

намекунад имрӯз май дар ҷом ва фардо ме хӯрд

می‌کند امروز می در جام و فردا می‌خورد