Чаҳ пурвои гулистону сару барг чаман дорад

چه پروای گلستان و سر و برگ چمن دارد

Чу ғунчаи онкии гулшан дар дарун перҳан дорад

چو غنچه آنکه گلشن در درون پیرهن دارد

Чунон аз ҳалқа ӣ зулфи ту боди субҳ мишкӣн аст

چنان از حلقه ی زلف تو باد صبح مشکین است

Ки пиндории гузар бар нофи оҳӯӣ хутан дорад

که پنداری گذر بر ناف آهوی ختن دارد

Асири ишқро бар зиндагонӣ эътимодӣ нест

اسیر عشق را بر زندگانی اعتمادی نیست

Ки ҳар ҷома ки пӯшад , тор чанде аз кафан дорад

که هر جامه که پوشد، تار چندی از کفن دارد

Надорад мумиёеи суд , пери нотавонӣ ро

ندارد مومیایی سود، پیر ناتوانی را

Ки дар ҳар узв ҳамчун зулфи хубони сад шикан дорад

که در هر عضو همچون زلف خوبان صد شکن دارد

Чунон ҳангома ӣ расвоӣ аз ишқ батон гарм аст

چنان هنگامه ی رسوایی از عشق بتان گرم است

Ки аз домони носеҳи оташи ман бодзн дорад

که از دامان ناصح آتش من بادزن دارد

Салим аз нохуни ҳасрати мабодои дасти ман холӣ

سلیم از ناخن حسرت مبادا دست من خالی

Ки ҳаркаси тешае дар кори худ чун кӯҳкан дорад

که هرکس تیشه ای در کار خود چون کوهکن دارد