Онкӣ дар перӣ май ъушрат ба соғар ме кунад

آنکه در پیری می عشرت به ساغر می‌کند

Дар канори бом , мастӣ чун кабӯтар ме кунад

در کنار بام، مستی چون کبوتر می‌کند

Гуфтугӯии мардум девона дорад тозагӣ

گفتگوی مردم دیوانه دارد تازگی

То сухан сар мекунад , сад каси қалам сар ме кунад

تا سخن سر می‌کند، صد کس قلم سر می‌کند

Аз ҳақорат нанигаранд аҳли назари сӯй касе

از حقارت ننگرند اهل نظر سوی کسی

Мӯрро ойӣнаам нисбат ба ҷавҳар ме кунад

مور را آیینه‌ام نسبت به جوهر می‌کند

Ҳамчуи некон метавон шуд , бахт агар ёрӣ кунад

همچو نیکان می‌توان شد، بخت اگر یاری کند

Қатраро умедвор аз хеш , гавҳар ме кунад

قطره را امیدوار از خویش، گوهر می‌کند

Худ ба худ гардад муҳайёи ҳасанро асбоби ноз

خود به خود گردد مهیا حسن را اسباب ناز

Мурғи дебои болаш ӯро пар аз пар ме кунад

مرغ دیبا بالش او را پر از پر می‌کند

Водии саргаштагии ҳам холӣ аз ҳамчашм нест

وادی سرگشتگی هم خالی از همچشم نیست

Гирдбод аз рашки маҷнӯни хок бар сар ме кунад

گردباد از رشک مجنون خاک بر سر می‌کند

Осмон ҳамчун ҳубоб аз ҷӯши ашки ман салим

آسمان همچون حباب از جوش اشک من سلیم

Бардаи сар дар об , то боз аз куҷо барме кунад

برده سر در آب، تا باز از کجا برمی‌کند