Аз нафаси ончӣ дилам дид , з занҷир надид

از نفس آنچه دلم دید، ز زنجیر ندید

Гиряро чун сухани ишқ гаулӯгир надид

گریه را چون سخن عشق گلوگیر ندید

Чун сабои пои сабк на , ки дарин раҳи маҷнӯн

چون صبا پای سبک نه، که درین ره مجنون

Ончӣ аз нақш қадам дид з занҷир надид

آنچه از نقش قدم دید ز زنجیر ندید

Пеши мо расми тавозуъи зи тавозуъи хезад

پیش ما رسم تواضع ز تواضع خیزد

Хам нашуд гардани мо то хам шамшер надид !

خم نشد گردن ما تا خم شمشیر ندید!

То хаёли ту ба ҷосӯсии дил ҳо бархест

تا خیال تو به جاسوسی دل ها برخاست

Ҳеҷ касро биҷуз аз ман зи ту дилгир надид

هیچ کس را بجز از من ز تو دلگیر ندید

Карда маъшӯқи худ онро , аҷабӣ нест агар

کرده معشوق خود آن را، عجبی نیست اگر

Рӯй нонро ба ҳамаи умр , гадо сайр надид

روی نان را به همه عمر، گدا سیر ندید

Ғофил аз ҷилва ӣ сабзон натавон буд салим

غافل از جلوه ی سبزان نتوان بود سلیم

Ончӣ дар ҳинд дилам дид , ба Кашмӣр надид

آنچه در هند دلم دید، به کشمیر ندید