Комами зи ҷаҳон гавҳар ноёб баромад

کامم ز جهان گوهر نایاب برآمد

Нонами зи садафи хушктар аз оби баромад

نانم ز صدف خشکتر از آب برآمد

Бар киштии сад пора ӣ ман бас ки дилаши сӯхт

بر کشتی صد پاره ی من بس که دلش سوخت

Чун абри сияҳ , дӯди зи гирдоби баромад

چون ابر سیه، دود ز گرداب برآمد

Аз майкада бигузар ки ба гирдоби хам май

از میکده بگذر که به گرداب خم می

Ҳаркас ки фурӯ рафт зи миҳроби баромад

هرکس که فرو رفت ز محراب برآمد

Аз бас ки марои рашк ба бетобӣ ӯ буд

از بس که مرا رشک به بی تابی او بود

Коми дилам аз куштани симоби баромад !

کام دلم از کشتن سیماب برآمد!

Чун дӯд ки хезад аз сари шамъ , шабам ро

چون دود که خیزد از سر شمع، شبم را

Ин тирагӣ аз гавҳари шаби тоби баромад

این تیرگی از گوهر شب تاب برآمد

Дар шуъла хиромон равад он гӯна ки гӯйӣ

در شعله خرامان رود آن گونه که گویی

Парвона ба сайри шаби маҳтоби баромад

پروانه به سیر شب مهتاب برآمد

Мавқуфи сафирии сети салими огаҳии мо

موقوف صفیری ست سلیم آگهی ما

Аз нола ӣ булбули дилам аз хоби баромад

از ناله ی بلبل دلم از خواب برآمد