Дар гадои ҳиммати мо подшоҳӣ ме кунад

در گدایی همت ما پادشاهی می‌کند

Ҳарчӣ мехоҳад ба тавфиқ илоҳӣ ме кунад

هرچه می‌خواهد به توفیق الهی می‌کند

Побараҳна май дувум бар рӯй неши дӯстон

پابرهنه می‌دوم بر روی نیش دوستان

Об кӣ андешае аз хор моҳӣ ме кунад

آب کی اندیشه‌ای از خار ماهی می‌کند

Осмон аз бас ба зер миннатам хоҳад , ба ман

آسمان از بس به زیر منتم خواهد، به من

Май шуморади серума ,гар чашмам сиёҳӣ ме кунад

می‌شمارد سرمه، گر چشمم سیاهی می‌کند

Ҳамчуи ман девонае дар кӯча занҷир нест

همچو من دیوانه‌ای در کوچهٔ زنجیر نیست

Аз муҳаббати сайл бо ман хона хоҳӣ ме кунад

از محبت سیل با من خانه‌خواهی می‌کند

Офияти хоҳии салим аз фақр рӯгардон мабош

عافیت خواهی سلیم از فقر روگردان مباش

Марди дарвеш аз қаноат подшоҳӣ ме кунад

مرد درویش از قناعت پادشاهی می‌کند