Гули зи бӯят дар гулистони лоф шоҳӣ ме занад

گل ز بویت در گلستان لاف شاهی می‌زند

Лола аз доғи ту бар гулҳо сиёҳӣ ме занад

لاله از داغ تو بر گل‌ها سیاهی می‌زند

Бас ки бозори гирифтории зи ишқат гарм шуд

بس که بازار گرفتاری ز عشقت گرم شد

Мхрғи худро музтариб бар дом моҳӣ ме занад

مخرغ خود را مضطرب بر دام ماهی می‌زند

Бо вуҷӯди нотавонӣ , оҷиз кас нестем

با وجود ناتوانی، عاجز کس نیستیم

Шамъи мо силӣ ба бод субҳгоҳӣ ме занад

شمع ما سیلی به باد صبحگاهی می‌زند

Гуяд аз сарви чаман , болои ман мавзун тар аст

گوید از سرو چمن، بالای من موزون‌تر است

Ҳарфҳои рост бо ин каҷ кулоҳӣ ме занад

حرف‌های راست با این کج‌کلاهی می‌زند

Ишқро бо тираи бахатони илтифот дигар аст

عشق را با تیره‌بختان التفات دیگر است

Барқи доими хештанро бар сиёҳӣ ме занад

برق دایم خویشتن را بر سیاهی می‌زند

Ихтиёрӣ нест кори ишқи он бдхўи салим

اختیاری نیست کار عشق آن بدخو سلیم

Роҳи дилро чашм ӯ хоҳӣ нахоҳӣ ме занад

راه دل را چشم او خواهی نخواهی می‌زند