зи хандаи оби бақоро ба ташна шӯр кунад

ز خنده آب بقا را به تشنه شور کند

Ба заҳри чашм , магасро зи шаҳд давр кунад

به زهر چشم، مگس را ز شهد دور کند

Шикасти кори дил ман азуаст , коинаҳ ро

شکست کار دل من ازوست، کآینه را

Худо чу чашми бад аз чеҳра ӣ ту давр кунад !

خدا چو چشم بد از چهره ی تو دور کند!

Ба ғайри бода ӣ гулгун надидаам ҳаргиз

به غیر باده ی گلگون ندیده ام هرگز

Ки ҷой дар дили мардум касе ба зӯр кунад !

که جای در دل مردم کسی به زور کند!

Май аз суфол кашӣдан салоҳи кор ман аст

می از سفال کشیدن صلاح کار من است

Кадуии бодаи гул аз соғар булӯр кунад

کدوی باده گل از ساغر بلور کند

Салими ончии зи вазъи ту бо ту ме гӯям

سلیم آنچه ز وضع تو با تو می گویم

Чу ғайбатии сет ки ойӣна дар ҳузур кунад

چو غیبتی ست که آیینه در حضور کند