Қадаҳ бар чашмаи хуршед дар ҷавҳар шараф дорад

قدح بر چشمهٔ خورشید در جوهر شرف دارد

Чаро хуррам набошад ток , фарзанд халаф дорад

چرا خرم نباشد تاک، فرزند خلف دارد

Назаргар бар ту бошад осмонро , зон машав хўшдл

نظر گر بر تو باشد آسمان را، زان مشو خوشدل

Хаданги афкан на чашм аз меҳр бар сӯй ҳадаф дорад

خدنگ افکن نه چشم از مهر بر سوی هدف دارد

Касе аз силии айём , дод гӯш ман нагирифт

کسی از سیلی ایام، داد گوش من نگرفت

Куҷо хоҳад расед ин шӯру фарёдӣ ки даф дорад

کجا خواهد رسید این شور و فریادی که دف دارد

Агар ғаввосӣ аз дастат барояд , баҳри ҳам аз ту

اگر غواصی از دستت برآید، بحر هم از تو

намедорад дареғи он нони хушкӣ каз садаф дорад

نمی دارد دریغ آن نان خشکی کز صدف دارد

Салим аз доман ҳаркас кашида дасти худ , акнӯн

سلیم از دامن هرکس کشیده دست خود، اکنون

зи шоҳони ҷаҳон , умед бар шоҳ Наҷаф дорад

ز شاهان جهان، امید بر شاه نجف دارد