Булбули мо нола бар оҳанги ғурбат соз кард

بلبل ما ناله بر آهنگ غربت ساز کرد

Боғро чун боли худ барҳам зад ва парвоз кард

باغ را چون بال خود برهم زد و پرواز کرد

Юсуфи ман ! чашм перон нест танҳо бар раҳат

یوسف من! چشم پیران نیست تنها بر رهت

Шавқи мактуби ту Тифлонро кабутарбоз кард !

شوق مکتوب تو طفلان را کبوترباز کرد!

Мутриби маҷлис ба зӯри нағмаи охири серума ро

مطرب مجلس به زور نغمه آخر سرمه را

Ҳамчуи хокистари забуни шуъла ӣ овоз кард

همچو خاکستر زبون شعله ی آواز کرد

Ҷавҳар зотӣ надорад эҳтиёҷи тарбият

جوهر ذاتی ندارد احتیاج تربیت

Сӯрати ойӣнаро наққош кӣ пардоз кард

صورت آیینه را نقاش کی پرداز کرد

Дида ӣ пӯшида чун бодом дар боғи ҷаҳон

دیده ی پوشیده چون بادام در باغ جهان

Аз ғубори субҳу дӯд шом натавон боз кард

از غبار صبح و دود شام نتوان باز کرد

Кӣ тасаллӣ мешавад аз сайри ҳндстони салим

کی تسلی می شود از سیر هندستان سلیم

Гар ба ҷинат рафт , ёди гулшан Широз кард

گر به جنت رفت، یاد گلشن شیراز کرد