Ошиқи пуршукӯҳи хомӯш аз тағофул ме шавад
عاشق پرشِکوه خاموش از تغافل میشود
Тӯтӣ аз ойӣна чун рӯ дид , булбул ме шавад
طوطی از آیینه چون رو دید، بلبل میشود
Фориғ аз захми хас ва хорем каз файзи чаман
فارغ از زخم خس و خاریم کز فیض چمن
Доманати мо худ ба худ чун ғунчаи пар гул ме шавад
دامنت ما خود به خود چون غنچه پر گل میشود
Дасту поеи зан , ки набӯд дар шумори зиндагон
دست و پایی زن، که نبود در شمار زندگان
Ҳарки чун ман нақши девор таваккул ме шавад
هرکه چون من نقش دیوار توکل میشود
Ҳосили сармояи хошок маълум аст чист
حاصل سرمایهٔ خاشاک معلوم است چیست
Дар гулистонӣ ки савдо бо зар гул ме шавад
در گلستانی که سودا با زر گل میشود
Ошиқон доранд ғавғо дар шаҳодатгоҳи ишқ
عاشقان دارند غوغا در شهادتگاه عشق
Фитнаҳо дар хайли шоҳон бар сар пул ме шавад
فتنهها در خیل شاهان بر سر پل میشود
Баъди мурдан , аз парешоне ба хоки ман салим
بعد مردن، از پریشانی به خاک من سلیم
Тухм ҳар гулро ки афшонанд , сунбул ме шавад
تخم هر گل را که افشانند، سنبل میشود