Чу шуълаи он гул рӯем ба рӯй хор кашид

چو شعله آن گل رویم به روی خار کشید

Ба ҷои серума ба чашмами хат ғубор кашид

به جای سرمه به چشمم خط غبار کشید

Чаҳ содагии сет ки холи лаби ту охири кор

چه سادگی ست که خال لب تو آخر کار

Ба гирди хеш чу ҳиндӯи зи хат ҳисор кашид

به گرد خویش چو هندو ز خط حصار کشید

Ба раҳравони ҷаҳони тарк ошноӣ кард

به رهروان جهان ترک آشنایی کرد

зи бас ки Хизр ба роҳи ман интизор кашид

ز بس که خضر به راه من انتظار کشید

Сабои зи ҳарфи хазони хуши латифа Эй ангехт

صبا ز حرف خزان خوش لطیفه ای انگیخت

Ки гуфт бо гул ва бар гӯш шохсор кашид

که گفت با گل و بر گوش شاخسار کشید

зи шуғли ишқ , халосӣ надорам эй Мансур

ز شغل عشق، خلاصی ندارم ای منصور

Маҷоли кӯ ки тавонам сиррӣ ба дор кашид

مجال کو که توانم سری به دار کشید

Салим аз хат ӯ шӯриши ман афзӯн шуд

سلیم از خط او شورش من افزون شد

Ҷунун зиёда шавад чун ба навбаҳор кашид

جنون زیاده شود چون به نوبهار کشید