Аз дайру каъба то ба ду ҷониби ду хона монад

از دیر و کعبه تا به دو جانب دو خانه ماند

Чун қабза ӣ камони дили мо дар миёна монад

چون قبضه ی کمان دل ما در میانه ماند

Хирмани зи хӯша , рафта ӣ ҷоруб барқ шуд

خرمن ز خوشه، رفته ی جاروب برق شد

Дар хоби чашми мӯри зи ғифлат чу дона монад

در خواب چشم مور ز غفلت چو دانه ماند

Тороҷ ҳарчӣ дошт , намудем ва ме хӯрем

تاراج هرچه داشت، نمودیم و می خوریم

Афсӯси ҳалқае ки ба гӯш замона монад

افسوس حلقه ای که به گوش زمانه ماند

Нақсоне аз рамидан мурғон нашуд туро

نقصانی از رمیدن مرغان نشد ترا

Ҳамчун гиреҳ ба ҳалқа ӣ доми ту дона монад

همچون گره به حلقه ی دام تو دانه ماند

Рафтам азин хароба ва аз заъф соя ам

رفتم ازین خرابه و از ضعف سایه ام

Ҳамчун нишони дӯд ба девор хона монад

همچون نشان دود به دیوار خانه ماند

Дар роҳи дайн чаҳ кор барояд зи манъмон

در راه دین چه کار برآید ز منعمان

Дастӣ ки мӯр дошт дар оғӯш дона монад

دستی که مور داشت در آغوش دانه ماند

Айшии салими қисмат мо нест дар ҷаҳон

عیشی سلیم قسمت ما نیست در جهان

Дардисарӣ ба мо зи шароб шабона монад

دردسری به ما ز شراب شبانه ماند