эй шавқи ман бар қофи ҳиммат ошён дорад

همای شوق من بر قاف همت آشیان دارد

Қаноат мекунад то дар тани худ устихон дорад

قناعت می کند تا در تن خود استخوان دارد

Ҳазар аз бистар осӯдагӣ кунгар ғамии дорӣ

حذر از بستر آسودگی کن گر غمی داری

Дили маҷрӯҳро буии гули дебо зиён дорад

دل مجروح را بوی گل دیبا زیان دارد

Гиреҳ накушояд аз пешонии мо нохуни ъушрат

گره نگشاید از پیشانی ما ناخن عشرت

Ки абрӯии асирони ту чин дар устихон дорад

که ابروی اسیران تو چین در استخوان دارد

Фалак аз бим перомун нагардад кушта ӣ ӯ ро

فلک از بیم پیرامون نگردد کشته ی او را

Чу ширхФтаҳ эй каз ҳайбати худ посбон дорад

چو شیرخفته ای کز هیبت خود پاسبان دارد

Пас аз мурдани салим аз ишқи озодӣ магар ёбад

پس از مردن سلیم از عشق آزادی مگر یابد

Науфтад бар канорӣ то ғариқи баҳр ҷон дорад

نیفتد بر کناری تا غریق بحر جان دارد