Аз гиребон сар наёвардам бурун то чок шуд

از گریبان سر نیاوردم برون تا چاک شد

Даст бар сари доштами чандон ки дастам хок шуд

دست بر سر داشتم چندان که دستم خاک شد

Бо ғи бори дили з бас омехт аз сайлоби ашк

با غ بار دل ز بس آمیخت از سیلاب اشک

Доманами пурхок ҳамчун доман афлок шуд

دامنم پرخاک همچون دامن افلاک شد

Ҳеҷ каси парварда ӣ худро намехоҳад забун

هیچ کس پرورده ی خود را نمی خواهد زبون

Обу оташро хусумат бар сар хошок шуд

آب و آتش را خصومت بر سر خاشاک شد

Бар сари афшонам кунун , каз бас ки бар сина задам

بر سر افشانم کنون، کز بس که بر سینه زدم

Санг дар дасти ман девонаи мушт хок шуд

سنگ در دست من دیوانه مشت خاک شد

Ҳарчӣ меояд зи мисатон ме тавон онро кашид

هرچه می آید ز مستان می توان آن را کشید

Зери даст дайгарӣ натавон ба ғайр аз ток шуд

زیر دست دیگری نتوان به غیر از تاک شد

Ёр то аз базм мерафт , аз ғубори ғами салим

یار تا از بزم می رفت، از غبار غم سلیم

Шишаи соъат шудаи мино , зи баси пар хок шуд

شیشهٔ ساعت شده مینا، ز بس پر خاک شد