Ҳамчуи шамъами оташ аз мижгон ба доман ме чакад

همچو شمعم آتش از مژگان به دامن می‌چکد

Ашк дар вайронаам аз чашмам равзан ме чакад

اشک در ویرانه‌ام از چشمم روزن می‌چکد

Хешро киштами зи шавқи дилхарошии оқибат

خویش را کشتم ز شوق دلخراشی عاقبت

Хӯни ман аз нохунам чун теғ душман ме чакад

خون من از ناخنم چون تیغ دشمن می‌چکد

Онкӣ захмам дӯхт , огаҳ нестам аз ҳол ӯ

آنکه زخمم دوخت، آگه نیستم از حال او

Ин қадар донам ки хӯн аз чашм сӯзан ме чакад

این قدر دانم که خون از چشم سوزن می‌چکد

Об бар оташ задан , кор батон ҳинд нест

آب بر آتش زدن، کار بتان هند نیست

Каз сар ҳар мӯишон , чун шамъ , равған ме чакад

کز سر هر مویشان، چون شمع، روغن می‌چکد

Дар видоъи хеш , чашми ғайрро он гули салим

در وداع خویش، چشم غیر را آن گل سلیم

намекунад поку сиришк аз дида ман ме чакад

می‌کند پاک و سرشک از دیدهٔ من می‌چکد