Синаи ришоним ва дорад он даҳани дармони мо

سینه ریشانیم و دارد آن دهن درمان ما

эй намакдони лаби лаъли ту марҳами дони мо

ای نمکدان لب لعل تو مرهم دان ما

Домани мо зи интизори лухти дил чун лолаи сӯхт

دامن ما ز انتظار لخت دل چون لاله سوخت

Хори роҳ гиря бошад то ба кӣ мижгони мо

خار راه گریه باشد تا به کی مژگان ما

Шуъла меларзад зи ғайрати ҳамчуи шохи сурхи бед

شعله می لرزد ز غیرت همچو شاخ سرخ بید

Ҳар куҷо дар ҷилва ояд пайкари урёни мо

هر کجا در جلوه آید پیکر عریان ما

Бо чунин умрӣ ки мо бо ҳоли худ дармонда ем

با چنین عمری که ما با حال خود درمانده ایم

Кас намедонад чаҳ мехоҳад аҷал аз ҷони мо

کس نمی داند چه می خواهد اجل از جان ما

Табъи ноҳамворро ислоҳ натавонист кард

طبع ناهموار را اصلاح نتوانست کرد

Ҳамчуи мавҷ аз шармсорӣ об шуд савҳони мо

همچو موج از شرمساری آب شد سوهان ما

Нест танҳо ҷилваи гоҳаш рӯй дарёи ҳамчуи Хизр

نیست تنها جلوه گاهش روی دریا همچو خضر

Дар биёбони бештар пайдо шавад тӯфони мо

در بیابان بیشتر پیدا شود طوفان ما

Гарчи урёнем , холӣ аз ръўнт нестем

گرچه عریانیم، خالی از رعونت نیستیم

Пӯст бар андом бошад ҷомаи часбони мо

پوست بر اندام باشد جامهٔ چسبان ما

Чун куҳансолони буруни оради магари дандони нав

چون کهنسالان برون آرد مگر دندان نو

То калид бахт бигушоед дар зиндони мо

تا کلید بخت بگشاید در زندان ما

Бар сар хон висол аз ҳасрати дӯшини салим

بر سر خوان وصال از حسرت دوشین سلیم

Дар даҳан чун шабнами гул об шуд дандони мо

در دهن چون شبنم گل آب شد دندان ما