Ҷилваро зевар набояд чун ба ойин ме равад

جلوه را زیور نباید چون به آیین می‌رود

Ор дорад аз ҳино , пое ки рангин ме равад

عار دارد از حنا، پایی که رنگین می‌رود

Бесутун аз дарди танҳоӣ агар нолад равост

بیستون از درد تنهایی اگر نالد رواست

Кӯҳкан худ рафт ва акнӯн нақш ширин ме равад

کوهکن خود رفت و اکنون نقش شیرین می‌رود

Гар табиб аз ҷӯш ашкам рафт аз сар , давр нест

گر طبیب از جوش اشکم رفت از سر، دور نیست

Гиряам ҳаргоҳ ояд , нақш болин ме равад

گریه‌ام هرگاه آید، نقش بالین می‌رود

Кӯчаҳои танг дорад ҳасан ӯ бо ин шиква

کوچه‌های تنگ دارد حسن او با این شکوه

Ҳайратӣ дорам ки чун дар хона зин ме равад

حیرتی دارم که چون در خانهٔ زین می‌رود

Пои сабк на дар биёбони талаб ҳамчун насим

پا سبک نه در بیابان طلب همچون نسیم

Санги роҳаш ҳамраҳаст онро ки сангин ме равад

سنگ راهش همره است آن را که سنگین می‌رود

Булбулӣ дорам ки аз гулшан ба буии гули салим

بلبلی دارم که از گلشن به بوی گل سلیم

То сари бозор аз дунбол гулчин ме равад

تا سر بازار از دنبال گلچین می‌رود