Ҳарки дилтангаст кӣ дар ишқ чун ман ме шавад

هرکه دلتنگ است کی در عشق چون من می‌شود

Каз дилам то бугзарад пайкон чу сӯзан ме шавад

کز دلم تا بگذرد پیکان چو سوزن می‌شود

Бастаи роҳи равшанӣ бар кулбаи торики мо

بسته راه روشنی بر کلبهٔ تاریک ما

Гар саросар чун кбўтрхонаҳ , равзан ме шавад

گر سراسر چون کبوترخانه، روزن می‌شود

Дар шикастами маслиҳат ҳо ҳаст , варна дар ҷаҳон

در شکستم مصلحت‌ها هست، ورنه در جهان

Ҳркҷои фатҳии сет чун шамшер аз ман ме шавад

هرکجا فتحی‌ست چون شمشیر از من می‌شود

Машраб парвона дорам дар тариқи дӯстӣ

مشرب پروانه دارم در طریق دوستی

Шод май гирдами чароғи ҳарки равшан ме шавад

شاد می‌گردم چراغ هرکه روشن می‌شود

Ишқ дар ҳарҷо ки расми чарби нармӣ ом кард

عشق در هرجا که رسم چرب نرمی عام کرد

Санг бар андоми минои мум равған ме шавад

سنگ بر اندام مینا موم روغن می‌شود

Гӯшаи чашмӣ агар бошад азу , дар зери теғ

گوشهٔ چشمی اگر باشد ازو، در زیر تیغ

Ошиқонро пӯст бар андом , ҷавшан ме шавад

عاشقان را پوست بر اندام، جوشن می‌شود

Муддао аз эътибори серума май доне ки чист

مدعا از اعتبار سرمه می‌دانی که چیست

Яъне аз ҳасани сиёҳон , чашм равшан ме шавад

یعنی از حسن سیاهان، چشم روشن می‌شود

Хастагон аз бас ки мемеринд дар зиндони ишқ

خستگان از بس که می‌میرند در زندان عشق

Ҳар замон дар кӯчаи занҷир , шеван ме шавад

هر زمان در کوچهٔ زنجیر، شیون می‌شود

Ахтари аҳли сухан , шамъи раҳи оворагеи сет

اختر اهل سخن، شمع ره آوارگی‌ست

Санги мавзуни бештари санг фалохан ме шавад

سنگ موزون بیشتر سنگ فلاخن می‌شود

Ин будгар оташи гул , ҳафтаи дигари салим

این بود گر آتش گل، هفتهٔ دیگر سلیم

Гулшан аз хокистари мурғон чу гулхан ме шавад

گلشن از خاکستر مرغان چو گلخن می‌شود