Кори ман хароб надонам куҷо расад

کار من خراب ندانم کجا رسد

Мавҷӣ агар ба кулбаам аз бӯрё расад

موجی اگر به کلبه ام از بوریا رسد

Даври фалак ба коми ҳарифон дигар аст

دور فلک به کام حریفان دیگر است

Навбат ба мо аҷаб ки дарин Асия расад

نوبت به ما عجب که درین آسیا رسد

Сад ҳарф мезанем ба он бевафо , вале

صد حرف می زنیم به آن بی وفا، ولی

Ҳаргиз чунон нашуд ки ба як ҳарфи ворсд

هرگز چنان نشد که به یک حرف وارسد

Ёбад магар ба бодияи зоғи устихони мо

یابد مگر به بادیه زاغ استخوان ما

Ҷое намурдаем ки онҷо ҳумо расад

جایی نمرده ایم که آنجا هما رسد

Қамарии куҷоу нағма ӣ озодагон ? куҷост

قمری کجا و نغمه ی آزادگان؟ کجاست

Тавқӣ ки ҳамчуи серума ба фарёд мо расад

طوقی که همچو سرمه به فریاد ما رسد

Аз ишқ дар қаламрави дил хуррамӣ намонад

از عشق در قلمرو دل خرمی نماند

Сӯзад ба ҳар куҷои нафас аждаҳо расад

سوزد به هر کجا نفس اژدها رسد

Хуршедро салим дар он кӯча роҳ нест

خورشید را سلیم در آن کوچه راه نیست

Онҷо чигуна ин дил бедаст ва по расад

آنجا چگونه این دل بی دست و پا رسد