Мушкил ки ёди мо ба қадаҳ нӯшӣ оварад

مشکل که یاد ما به قدح نوشی آورد

Даврии сети ншأаҳ эй ки фаромӯшӣ оварад

دوری ست نشأه ای که فراموشی آورد

Розии сети рози ишқ ки бо ҳам ду гӯш ро

رازی ست راز عشق که با هم دو گوش را

Ҳамчун камони ҳалқа ба сргўшӣ оварад

همچون کمان حلقه به سرگوشی آورد

Аз нола дар хумор ба танги омадам , куҷост

از ناله در خمار به تنگ آمدم، کجاست

Як серумаи дони шароб ки хомӯшӣ оварад

یک سرمه دان شراب که خاموشی آورد

То ҳуш ҳаст дар сари ман , гиря ме кунам

تا هوش هست در سر من، گریه می کنم

Кӯи як ду ҷоми бода ки беҳӯшӣ оварад

کو یک دو جام باده که بیهوشی آورد

Як ҳарф нашнавӣ змну ғайри сӯии хеш

یک حرف نشنوی زمن و غیر سوی خویش

Гӯши турои гирифта ба сргўшӣ оварад

گوش ترا گرفته به سرگوشی آورد

Бар ёди мо пиёла банушед ҳамдамон

بر یاد ما پیاله بنوشید همدمان

Аммо на он қадар ки фаромӯшӣ оварад

اما نه آن قدر که فراموشی آورد

Таҷредро з даст барояд магари салим

تجرید را ز دست برآید مگر سلیم

Коиинаҳро буруни з нмдпўшӣ оварад

کآیینه را برون ز نمدپوشی آورد