Хуши он замон ки сари меҳр буд хубон ро

خوش آن زمان که سر مهر بود خوبان را

Киришма манъ намекард оҳу афғон ро

کرشمه منع نمی کرد آه و افغان را

Чунин набӯд дар васли баста бар дил ҳо

چنین نبود در وصل بسته بر دل ها

Надошт қуфли ҳарам , пурҳ ӣ биёбон ро

نداشت قفل حرم، پره ی بیابان را

зи заъф , банди қабои остини ман шуда аст

ز ضعف، بند قبا آستین من شده است

Нишонае ба азин нест ишқи пинҳон ро

نشانه ای به ازین نیست عشق پنهان را

Ба пеши бодаи фуруши он қадари гарав ҷамъ аст

به پیش باده فروش آن قدر گرو جمع است

Ки ном нест дар он хотами сулаймон ро

که نام نیست در آن خاتم سلیمان را

зи қайд , кист ки озодӣ орзӯ накунад ?

ز قید، کیست که آزادی آرزو نکند؟

зи коҳилии сети саботи қадами ғуломон ро

ز کاهلی ست ثبات قدم غلامان را

Ба навбаҳори ҷавонии зи каф пиёла манеҳ

به نوبهار جوانی ز کف پیاله منه

Ки май з мавҷ кунад решханд , перон ро

که می ز موج کند ریشخند، پیران را

зи фӯти гаштани дандон чаҳ ғам , саломати бод

ز فوت گشتن دندان چه غم، سلامت باد

Забони мо ки вале неъматаст дандонро !

زبان ما که ولی نعمت است دندان را!

Азуи ҳазор каромот дидаем салим

ازو هزار کرامات دیده ایم سلیم

Шароби куҳна буд пери ҷом , мисатон ро

شراب کهنه بود پیر جام، مستان را