На ҳамин нозаши марои манъ аз рух ӯ ме кунад

نه همین نازش مرا منع از رخ او می‌کند

Ҳар гиреҳ дар зулф , кори чин абрӯ ме кунад

هر گره در زلف، کار چین ابرو می‌کند

Бедимоғӣ кардааст аз бас ки ҳоламро хароб

بی‌دماغی کرده است از بس که حالم را خراب

Ҳайратӣ дорам ки гулро чун касе бӯ мекунад ?

حیرتی دارم که گل را چون کسی بو می‌کند؟

Чун гули раънои Рахш бо лола ҳарҷо чеҳра шуд

چون گل رعنا رخش با لاله هرجا چهره شد

Ранг рӯй зарди ман ҳам , пуштӣ ӯ ме кунад

رنگ روی زرد من هم، پشتی او می‌کند

Дар тамом умр созад ҷамъ , барг сӯхтан

در تمام عمر سازد جمع، برگ سوختن

Зиндагонии ин чунин бояд ки ҳиндӯ ме кунад

زندگانی این چنین باید که هندو می‌کند

Хандаи мастона ҳад кист дар боғи ҷаҳон ?

خندهٔ مستانه حد کیست در باغ جهان؟

Мӯҳтасиби ӣнҷои даҳони ғунчаро бӯ ме кунад

محتسب اینجا دهان غنچه را بو می‌کند

Мард , май бояд ки по муҳкам кунад ӣнҷои салим

مرد، می‌باید که پا محکم کند اینجا سلیم

Шери деборо наҳифи ишқ , оҳӯ ме кунад

شیر دیبا را نهیب عشق، آهو می‌کند