Сабрам аз дарди ту таклиф мудово ме кунад

صبرم از درد تو تکلیف مداوا می‌کند

Аз сари зулфи ту дилро чун гиреҳ во ме кунад

از سر زلف تو دل را چون گره وا می‌کند

Ҳамчу Фарҳодӣ нахоҳӣ ёфт эй ширин , вале

همچو فرهادی نخواهی یافت ای شیرین، ولی

Чун туеро ӯ зи санги хора пайдо ме кунад

چون تویی را او ز سنگ خاره پیدا می‌کند

Ҳар нафас дар суҳбати аҳбоб , ид дигар аст

هر نفس در صحبت احباب، عید دیگر است

Мавҷ азон ҳрдми бағалгирӣ ба дарё ме кунад

موج ازان هردم بغل گیری به دریا می‌کند

Зини тарафи аҷзу ниёз ва зон тарафи дашному ноз

زین طرف عجز و نیاز و زان طرف دشنام و ناز

Дар миёни мо ва ӯ қосид тамошо мекунад !

در میان ما و او قاصد تماشا می‌کند!

Май шуморади доғҳои синаамро осмон

می‌شمارد داغ‌های سینه‌ام را آسمان

Шишаи соъати ҳисоби рег саҳро ме кунад

شیشهٔ ساعت حساب ریگ صحرا می‌کند

Пӯст беш аз хирқа дорад бахя дар андоми ман

پوست بیش از خرقه دارد بخیه در اندام من

Теғи мижгон бо асирони ту ин ҳо ме кунад

تیغ مژگان با اسیران تو این‌ها می‌کند

Дар самоъ оем зи завқи рақс ӯ ман ҳам салим

در سماع آیم ز ذوق رقص او من هم سلیم

Гирдбодӣ то ба саҳрои даст боло ме кунад

گردبادی تا به صحرا دست بالا می‌کند