Зулфати зи ман ҳазини гурезад

زلفت ز من حزین گریزد

Ин хӯшаи зи хӯшаи чини гурезад

این خوشه ز خوشه چین گریزد

Дар дасти ту гули зи шарми рӯят

در دست تو گل ز شرم رویت

Вақтаст дар остини гурезад

وقت است در آستین گریزد

Тири ту зи суҳбати дили мо

تیر تو ز صحبت دل ما

Бо музей ӣ оҳанӣни гурезад

با موزه ی آهنین گریزد

Аз офати барқ , дона ӣ мо

از آفت برق، دانه ی ما

Чун мӯри сӯии замини гурезад

چون مور سوی زمین گریزد

То кӣ зи ҷаҳон чу барқ ҷустан ?

تا کی ز جهان چو برق جستن؟

Бидрд ! касе чунин гурезад ?

بیدرد! کسی چنین گریزد؟

Аз бодаи салим чун кашами даст ?

از باده سلیم چون کشم دست؟

Кӣ мӯри зи ангабини гурезад ?

کی مور ز انگبین گریزد؟