Бе ниёзии орифонро корсозӣ ме кунад

بی‌نیازی عارفان را کارسازی می‌کند

Сарв аз озодии худ сарфарозӣ ме кунад

سرو از آزادی خود سرفرازی می‌کند

намегазад ангушт аз заъфи вуҷӯди ман ҳилол

می‌گزد انگشت از ضعف وجود من هلال

Шуълаи меҳру муҳаббат ҷонгдозӣ ме кунад

شعلهٔ مهر و محبت جانگدازی می‌کند

Дӯстгар аз лутф хоҳад бахя бар захмам занад

دوست گر از لطف خواهد بخیه بر زخمم زند

Тори зулфаши кӯтаҳӣ бо он дарозӣ ме кунад

تار زلفش کوتهی با آن درازی می‌کند

Гарм отшбозӣам чун дид дар тифлии падар

گرم آتشبازی‌ام چون دید در طفلی پدر

Гуфт ин бадбахт , машқ ъшқбозӣ ме кунад

گفت این بدبخت، مشق عشقبازی می‌کند

Май занам бар синаи санг аз ишқ ӯ доими салим

می‌زنم بر سینه سنگ از عشق او دایم سلیم

Ин чунин девонаи худро дил навозӣ ме кунад

این چنین دیوانه خود را دل‌نوازی می‌کند